سروزغی‌های کویر مرکزی

این تجربه روی مارمولک‌های شن‌زی کویر ایران متمرکز است. صبح‌ها پیش از گرم‌شدن زمین روی تپه‌های ماسه‌ای به دنبال سروزغی دم‌سیاه می‌گردیم؛ همان گونه‌ای که به‌جای رهاکردن دم، در کسری از ثانیه در شن فرو می‌رود. میانهٔ روز به سایه پناه می‌بریم — همان کاری که خود جانور می‌کند — و عصر دوباره به میدان برمی‌گردیم. تمرکز بر مشاهدهٔ بدون مزاحمت است: بدون دست‌زدن، بدون فلاش مستقیم، بدون نزدیک‌شدن به لانه‌ها.